ΠΑΓΩΤΑΤΖΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΠΛΕΚ-ΜΙΝΙ ΙΣΤΟΡΙΑ

Καλοκαιρι και τα σχολεια εχουν κλεισει,στιγμες ανεμελιας και ατελειωτες ωρες παιχνιδιου.
Ειμαστε στο ετος 1972 και εδω και 3 χρονια περιπου εχω ανακαλυψει ενα καινουργιο φιλο στο μπακαλικο της γειτονιας.
Ερχεται μια φορα την εβδομαδα και ολα τα παιδια της γειτονιας και κυριως εμεις τα αγορια τρεχουμε με χαρα να τον υποδεχτουμε.
Ειναι ο ξανθος γιγας Μπλεκ,δεινος κυνηγος και διωκτης των κατακτητων Αγγλων που μαχεται για την ελευθερια.
Με δυο δραχμουλες γινεται δικος μας και χωραει αναμεσα στα σχολικα βιβλια μας,στις σχολικες μας σακκες φυσικα οσων εχουμε...
Κρυβεται κατω απο το προσκεφαλι μας και τρυπωνει στα παιδικα μας ονειρα.
Στηνουμε μαχες στους δρομους ξυπολητοι και ολοι θελουμε να παιξουμε το ρολλο του.
Δυσκολα τον αποκταμε καθε βδομαδα γιατι το χαρτζιλικι μας ειναι μικρο και δεν φτανει ποτε για να αγορασουμε ολα τα παιχνιδια και ολα τα γλυκατζουρια που ονειρευομαστε...
Εκεινο το καυτο μεσημερι οι γονεις μου δουλευαν για να φερουν το μεροκαματο και η γιαγια ετοιμαζε το φαγητο της ημερας,φακες τις οποιες με ειχε στειλει τη προηγουμενη μερα απο το μπακαλικο της γειτονιας μας.
Ολο το προηγομενο βραδυ σχεδον δεν ειχα κλεισει ματι γιατι ο μπακαλης μας ειχε φερει το καινουργιο τευχος του Μπλεκ το οποιο εγω ηθελα να αποκτησω παση θυσια για να διαβασω τη συνεχεια της ιστοριας με τον Υορικ τον πειρατη και την αναζητηση του θυσαυρου του απο τον Μπλεκ και τους φιλους του...

Μετα λοιπον απο αγωνα καταφερνω να ψησω τη γιαγια μου να μου δωσει τις πολυποθητες 2 δραχμουλες και βγαινω ξυπολητος πανω στο καυτο χωματοδρομο της γειτονιας να τρεξω στο μπακαλικο και να συναντησω ξανα τον καινουργιο μου φιλο...
Στα χερια μου κραταω σφιχτα τις 2 δραχμουλες οπως σφιχτα με κραταει η αγωνια για να διαβασω τη συνεχεια της ιστοριας...
Απο μακρυα ακουω μια γνωριμη φωνη και βλεπω τα παιδια της γειτονιας γεματα χαρα να βγαινουν στο καυτο μεσημερι και να τρεχουν να συναντησουν τη γνωριμη φωνη και να αγορασουν το παγωτο χωνακι του.
Ναι λοιπον!
Ο πλανοδιος παγωτατζης ειχε φτασει στη γειτονια μας να μας δροσισει!
Νιωθω το στομα να ξερενεται και να διψα για παγωτο και ξερω πως πρεπει να διαλεξω αναμεσα στο παγωτο χωνακι με γευση φυστικι και αναμεσα στον Μπλεκ...
Σκεφτομαι να παρω το παγωτο με τη 1 δραχμη που κοστιζε και να κρατησω την αλλη και το απογευμα που θα γυριζε κατακοπος ο πατερας απο τη δουλεια και θα με στελνε να του παρω μια παγωμενη μπυρα fix να του ζηταγα και την αλλη δραχμη και ετσι να αποκτουσα και τον Μπλεκ και να εχω γευτει και το λαχταριστο παγωτο!
Και αν δεν βρω το τευχος του Μπλεκ το απογευμα?σκεφτομαι...
Ισως αν ετρωγα το παγωτο το τευχος του θα το ανταλλασα μετα με καποιο παλιοτερο με κανα παιδι απο τη γειτονια...
Μεγαλο το διλλημα!

Προσπερναω τον παγωτατζη και τα παιδια που εχουν μαζευτει γυρω του και μπαινω στο μπακαλικο και ζηταω απο τον μπαρμπα Βαιο να μου ξεκρεμασει απο το μανταλακι τον Μπλεκ γιατι δεν τον φτανω...
Δινω τις δυο δραχμες που κραταγα σφιχτα στη χουφτα μου και ΄΄αγκαλιαζω΄΄ με τα χερια μου τον Μπλεκ.
Στο γυρισμο για το σπιτι βλεπω τις ροδιες στο χωματοδρομο απο το ποδηλατο του παγωτατζη που εχει παει στην επομενη γειτονια του χωριου.
Τα παιδια γλυφουν το παγωτο τους κατω απο τη σκια των δεντρων και αλλα που δεν ειχαν να παρουν τους κοιτουν με ζηλο...
Εγω ομως δεν λυπαμαι γιατι ηδη ξεφυλλιζω μια απο τις αγαπημενες μου ιστοριες με τον Μπλεκ που θα θυμαμαι για πολλα χρονια μετα οπως τωρα που σας την διηγουμαι...

Δειτε και τη νεα μας σελιδα που εχουμε φτιαξει για εσας στο facebook:
https://www.facebook.com/groups/667367146686656/

Τα εξωφυλλα των τευχων ειναι απο το:
http://www.greekcomics.gr/forums/

Kαι η σελιδα μας με την πλουσια ηλεκτρονικη μας βιβλιοθηκη ειναι εδω:
http://issuu.com/argiriskouvelas

ΟΙ ΓΟΥΡΟΥΝΟΧΑΡΕΣ

ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΧΕΙ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΜΑΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΘΕΣ ΚΑΙ ΝΟΣΤΙΜΟ ΖΩΑΚΙ ΣΕ ΕΝΑ BLOCK ΜΕ ΚΟΜΙΚΣ?

ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΖΩΟ ΜΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΣΥΝΔΕΕΙ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ!

Ο χοίρος (κοιν. γουρούνι), είναι οικόσιτο θηλαστικό ζώο, που ανήκει στο γένος συς, στην οικογένεια συΐδες και στην τάξη αρτιοδάκτυλα. Είναι ζώο παμφάγο και πολύ γόνιμο. Από τα αρχαιότατα χρόνια πιστεύεται, ότι ο κατοικίδιος χοίρος (συς ο οικοδίαιτος, Sus scrofa domesticus), είναι απόγονος του αγριόχοιρου, τον οποίο εξημέρωσε ο άνθρωπος. Ζει σε όλα τα μέρη της γης και σήμερα εκτρέφεται μόνον και μόνον για το νοστιμότατο κρέας του.

Όλες οι φυλές των γουρουνιών, χαρακτηρίζονται γενικά από χοντροκαμωμένο και μονοκόμματο σώμα, κοντά πόδια και κωνικό κεφάλι, το οποίο καταλήγει σε μακρύ ή κοντό ρύγχος. Ο χοίρος, προσαρμόζεται σχεδόν μ’ όλες τις κλιματολογικές συνθήκες, ωστόσο αναπτύσσεται καλύτερα σε εύκρατα κλίματα. Είναι ζώο παμφάγο και τρώγει σχεδόν όλες τις τροφές. Το πεπτικό του σύστημα, μπορεί να επεξεργαστεί οποιαδήποτε τροφή, λέγεται ότι το γουρούνι, τρώγει ότι και ο άνθρωπος. Αυτό θεωρείται ότι ένα μεγάλο πλεονέκτημα για τους εκτροφείς χοίρων, διότι με αυτή την παμφαγία του, επιτυγχάνεται η μεγίστη απόδοσή του, σε κρέας και λίπος.

Το γουρούνι, τα πιο παλιά χρόνια, αποτελούσε ένα σημαντικό παράγοντα στην οικιακή οικονομία. Έκαστη οικογένεια, κάθε χρόνο έθρεφε ένα χοιρινό, για τις διατροφικές ανάγκες της και το ονόμαζε θρεφτάρι. Σε παλιότερες εποχές, όπου το κρέας ήταν είδος πολυτελείας, για τους χωρικούς, που το έτρωγαν μόνο τα Χριστούγεννα, τις Απόκριες, τα πανηγύρια και το Πάσχα. Επειδή όμως, οι οικογένειες τότε ήταν πολυπληθείς φρόντιζαν για την εξασφάλιση και της ανάλογης ποσότητας κρέατος. Γι’ αυτό κάθε αγροτική οικογένεια, διατηρούσε ένα ή περισσότερα οικόσιτα γουρούνια.

Για ν’ αγοράσουν ένα γουρούνι αποκριάτικο για έχα, θεωρούσαν δύσκολη την διαλογή, διότι ήθελαν να είναι φαγανιάρικο να μην γκρινιάζει (ζουζουνίζει) και να μην τους ζηριάσει.

Συνήθως κατά παράδοση, έστελναν τον πιο χονδρό από την οικογένεια να διαλέξει το χοιρινό για να παχύνει. Έλεγαν, ότι όταν πήγαιναν για να το αγοράσουν, δεν μιλούσαν στον δρόμο για να γκρινιάζει το γουρούνι, επίσης δεν το αγοράζουν ποτέ Κυριακή, διότι το γουρούνι είναι βρώμικο ζώο. Πρώτη δουλειά όταν το πήγαιναν στο σπίτι, ήταν να το βάλουν να δρασκελίσει ένα σίδερο για να γίνει σιδερένιο και να μην αρρωστήσει ποτέ. Επίσης του έριχναν στο αυτί λίγο λάδι για να μεγαλώσει γρήγορα και μην ζηριάσει. Η νοικοκυρά που τα το τάγιζε, για να έρχεται το γουρούνι κοντά της την πρώτη ημέρα άλειφε τα παπούτσια της με πλύμα για να την μυρίζει το γουρούνι.

Από μικρό το εγκαθιστούσαν στα κουμάσια, έξω από τα χωριά και μακριά από το σπίτι, για ν’ αποφεύγουν την απαίσια μυρωδιά του. Η διατροφή του, γενικά επιτυγχάνονταν με διάφορα αποφάγια, με πίτουρα από την άλεση του σιταριού, καλαμπόκι, βελανίδια, άγρια χόρτα και τυρόγαλο. Όταν τραπάλωνε το αρσενικό χοιρινό, το ευνούχιζαν (μουνούχιζαν) για να μεγαλώσει γρηγορότερα και να παχύνει περισσότερο. Όταν το γουρούνι δεν έτρωγε το φαγητό του και γκρίνιαζε συνεχώς το καυτηρίαζαν. Έπαιρναν ένα πυρωμένο σίδερο, του άνοιγαν το στόμα και τοποθετούσαν ένα ξύλο για να μείνει ανοικτό το στόμα του, και του καυτηρίαζαν τον ουρανίσκο. Αυτή η διαδικασία ήθελε κάποιον να γνωρίζει πως θα το καυτηριάσει. Ένα γουρούνι για να το σφάξουν έπρεπε να το εκτρέφουν περίπου ένα χρόνο. Τα περισσότερα τα έσφαζαν, όταν ζύγιζαν πάνω από εκατό οκάδες, συνήθως έφθαναν από 80 έως 150 οκάδες. Συνήθως τα έσφαζαν τις αποκριές, για το αποκριάτικο φαγητό και όχι μόνον. Μια οικογένεια βασιζόταν κυρίως στις μεγάλες διατροφικές παροχές, αλλά και στα υπόλοιπα προϊόντα που αποκόμιζε από το οικόσιτο χοιρινό.

Η χοιροσφαγή ήταν μια πανάρχαια ιδιαίτερη ιεροτελεστία. Στον παραδοσιακό πολιτισμό, οι εκδηλώσεις της λαϊκής λατρείας, ήσαν ενσωματωμένες στην αγροτική οικονομία. Η χοιροσφαγία από τους αρχαίους Έλληνες, μεταδόθηκε στους Ρωμαίους, και μετέπειτα στους Βυζαντινούς. Κατά την τουρκοκρατία,οι Έλληνες διατήρησαν το έθιμο, όπου και διατηρήθηκε αναλλοίωτο έως και την δεκαετία του '70, ενώ σε πολλά χωριά επικρατεί ακόμη. Συχνά ο λαός, αιτιολογεί με το δικό του τρόπο τα χοιροσφάγια, ενσωματώνοντας με το θείο δράμα στη δικιά του εμπειρία. Στη Θεσσαλία, τα Χριστούγεννα δεν σφάζουν τα γουρούνια γιατί, πάντα κατά την παράδοση, τα Χριστούγεννα, πήγαινε η Παναγιά με τον Ιωσήφ και τον Χριστό στην Αίγυπτο, για να μην σφάξει ο Ηρώδης τον Χριστό. Μπροστά πήγαινε η Παναγία με Ιωσήφ και πίσω τα γουρούνια και χαλούσαν τ’ αχνάρια.

Τα χοιροσφάγια έχουν θυσιαστικό χαρακτήρα και απηχούν αρχαίες εξιλαστήριες και καθαρτήριες θυσίες, που συνοδεύονται από μαγικές και δεισιδαιμονικές πράξεις, όπως οι μαντείες. Οι Ρωμαίοι κατά την εορτή των Βρουμαλίων στο τέλος του έτους, θυσίαζαν χοίρους στον Θεό Κρόνο και τη Θεά Δήμητρα. Ο χοίρος αντιπροσώπευε την ενσάρκωση του βλαστικού και γονιμικού δαίμονα, επειδή με την αδηφαγία και το σκάψιμο που πραγματοποιεί για να βρει την τροφή του, καταστρέφει τη βλάστηση, είτε και εξαιτίας της πολυτοκίας του.

Η χοιροσφαγία, συνήθως δε συνέπιπτε τις ίδιες ημερομηνίες σε όλη την Ελλάδα. Σε άλλες περιοχές τα έσφαζαν μερικές ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα και σε άλλες άρχιζαν από την ημέρα των Χριστουγέννων και μετά. Τα περισσότερα γουρούνια σφάζονταν στις 27 Δεκεμβρίου, την ημέρα μνήμης του Αγίου Στεφάνου. Όπου σφάζονταν πριν τα Χριστούγεννα, η γιορτή αυτή ονομαζόταν «γουρουνοστέφανος». Στην Πελοπόννησο σφάζονται κυρίως τις Αποκριές. Υπήρχαν όμως και αρκετές περιοχές που τα έσφαζαν ένα μήνα ή και περισσότερο μετά τα Χριστούγεννα.

Η εθιμοτυπία της τελετής ήταν η ημέρα των «Χοιροσφαγίων» ή «γουρουνοχαράς» που ξεκινούσε πολύ πρωί με το άναμμα της φωτιάς για να γίνει το νερό πολύ καυτό με το οποίο θα μαδούσαν το γουρούνι. Οι χοιροσφάχτες, ήταν συνήθως ομάδες φίλων μεταξύ τους, που έσφαζαν το χοιρινό του καθενός. Για τη σφαγή ακολουθούνταν ιδιαίτερη εθιμοτυπία. Για παράδειγμα το σφάξιμο γινόταν με ειδικό μαυρομάνικο μαχαίρι και θύτης ήταν ο αρχηγός της οικογένειας. Μόλις το έσφαζαν, τοποθετούσαν στο στόμα του σφαγίου ένα λεμόνι και το λιβάνιζαν, για να πάρει μυρωδιά το κρέας, με τις βαθιές ανάσες που παίρνει, μέχρι να ξεψυχήσει, και το σκέπαζαν μ’ ένα τσουβάλι για να φύγει το κακό σπυρί, που τυχόν να είχαν επάνω τους. Με το αίμα του ζώου, σχημάτιζαν σταυρό στο μέτωπο των μικρών παιδιών για τον πονοκέφαλο. Το ρύγχος (καραμούντζα)του χοίρου, το κάρφωναν στον τοίχο ή πάνω από την πόρτα για να διώχνει τα κακά πνεύματα και τα καλικαντζαράκια. Εξέταζαν δε προσεκτικά την σπλήνα και το συκώτι του και μάντευαν το μέλλον της οικογένειας.

Οι χοιροσφάχτες σύμφωνα με το εθιμοτυπικό, έτρωγαν τον πρώτο μεζέ, που ήταν ο καρύντζαφλος ή καρούτζος (ο λάρυγγας του γουρουνιού στο σημείο που είχε γίνει η τομή του σφαξίματος). Ήταν ο πρώτος μεζές, που ψήνονταν, για να πιούν ένα ποτήρι κρασί και συνάμα να ευχηθούν, χρόνια πολλά, καλοφάγωτο και του χρόνου με υγεία να ξαναφτιάξουν ίδιο και μεγαλύτερο χοιρινό. Ενώ πολλές φορές, ο μεζές αυτός, ψηνόταν στα κάρβουνα, το χοιρινό καίτοι σφαγμένο, σηκωνόταν και γεμάτο αίματα έτρεχε για λίγο, έως που ξεψυχούσε και έπεφτε.

Μετά το ξεψύχισμα του σφαγίου, το μαδάγανε με καφτό νερό. Σκέπαζαν το σφάγιο με ένα σακί και επάνω του έριχναν καφτό νερό και όταν έπαιρνε, δηλαδή ήταν έτοιμο, τότε το μαδάγανε τρίβοντας το με το σακί ή με διάφορα αιχμηρά αντικείμενα. Με τα το μάδημα άρχιζε το ξεβράκωμα, δηλαδή άρχιζαν να το γδέρνουν από τα πισινά πόδια μέχρι να φθάσουν στην ουρά του. Στην συνέχεια έκοβαν τα πόδια στα γόνατα, τρυπούσαν τις κλιτσινάρες των πισινών ποδιών, του περνούσαν ένα ξύλο χονδρό σαν ξιναροστύλιαρο και το κρεμούσαν, συνήθως από κάποιο δένδρο ή κάποιο μπαλκόνι ανώγειας οικίας, για να μπορεί ο σφάχτης να το ξετομαριάσει. Αρχικά έκοβαν την ουρά, την οποία την χρησιμοποιούσαν για την μεταμφίεση στις αποκριές. Έραβαν δυο ουρές χοιρινών επάνω στην σκούφια τους, όταν ήθελαν να παραστήσουν τον διάβολο με ευλύγιστα κέρατα.

Μόλις τελείωνε το γδάρσιμο, σειρά είχε το ξεκοίλιασμα. Προσεκτικά ο σφάχτης, άνοιγε την κοιλιά του και έβγαζε όλα τα ζωτικά όργανα του ζώου. Ο άνθρωπος, όλα τα ζωτικά όργανα του ζώου, μετά από την ανάλογη επεξεργασία, τα έτρωγε. Δεν τρωγόταν η ουροδόχος κύστη (φούσκα), όμως την χρησιμοποιούσαν μετά από ειδική κατεργασία για τόπι, για καπνοσακούλα, σακούλι για ν’ αποθηκεύουν σπόρους (ντομάτα, αγγούρι, λάχανα, πιπεριά, κρεμμύδι κ.ά. επίσης την χρησιμοποιούσαν και για πουγκί. Μετά την φούσκα έβγαζαν την γουρουνοπυτιά, στην συνέχεια την έβαζαν σε ένα πιάτο και την έκοβαν κομματάκια. Στην συνέχεια της έριχναν ξύδι, λάδι, σκόρδο, αλάτι και ούζο και την τοποθετούσαν στον ήλιο για ν’ αποξηρανθεί. Μετά την κρεμούσαν στο τζάκι στην καπνιά και την χρησιμοποιούσαν όταν έπηζαν τυρί.

Μετά την πυτιά βγάζουν την χολή, την οποία την ξεκολλάνε προσεκτικά για να μην χυθεί. Το υγρό της χολή το χρησιμοποιούσαν σαν γιατροσόφι για να διώχνουν τις ψείρες. «Παίρνουμε ένα κουταλάκι του γλυκού από την χολή του γουρουνιού, την ανακατεύουμε μ’ ένα κρασοπότηρο κρασί και αλείφουμε το κεφάλι. Οι ψείρες αμέσως θα ψοφήσουν ή θα εξαφανισθούν». Επίσης το υγρό της χολής το χρησιμοποιούσαν να ποτίζουν τις έγκυες φοράδες για να μην απορρίξουν. Αν το γουρούνι ήταν μαύρο χωρίς κανένα σημάδι απ’ άλλο χρώμα (ασήμαδο) με την χολή του έφτιαχναν τα φυλαχτάρια των ζώων.

Στην συνέχεια έβγαζαν αν ήταν αρσενικό τους όρχεις (αμελέτητα) και τα έψηναν στα κάρβουνα, για αρκετούς είναι ένας πολύ καλός μεζές. Μετά από τους όρχεις έβγαζαν τον κωλιά (κωλάντερο), αυτό το χρησιμοποιούσαν για την παρασκευή του μπεκρή- μεζέ το περιβόητο σπληνάντερο, μαζί με την σπλήνα και την καρδιά του σφάγιου.

Το συκώτι, το πνευμόνι και τα νεφρά, τα έτρωγαν με διαφόρους τρόπους. Τα έντερα τα έφτιαχναν λουκάνικα και οματιά. Τα ποδόνυχα, την πατσά, την ουρά, τα αυτιά και το κεφάλι τα έφτιαχναν πηχτή.Ταμάγουλα, ή μούκουλα τα έψηναν στα κάρβουνα ή στον φούρνο. Μόλις τελείωνε και το ξεκοίλιασμα, ο σφάκτης έβγαζε και τα βασιλικά (ξύγκι από τα πλευρά του χοιρινού). Αυτό το ξύγκι το κρατούσαν και το χρησιμοποιούσαν σαν λιπαντικό, στις αρβύλες, τσαρούχια, κ.ά.

Με το δέρμα του, επειδή ήταν πολύ σκληρό, έφτιαχναν τα γουρουνοτσάρουχα, ή το έβαζαν επάνω από τα σαμάρια, μεταξύ στρώματος και ξύλου, για να μην περνάει το νερό, ενώ με τις τρίχες του έφτιαχναν βούρτσες. Όταν δεν έγδερναν το χοιρινό, το μαδάγανε με καφτό νερό. Από το δέρμα του έφτιαχναν τις τσιγαρίδες. Το δε κρέας με μια κοπιαστική διαδικασία παρασκεύαζαν τα λουκάνικα, τα απάκια, το σύγκλινο, ή παστό, τη λόζα, τη γλίνα, κ.ά.

Το πάστωμα γινόταν με σκοπό για να κρατήσουν το κρέας αρκετό χρόνο, επίσης μετά το πάστωμα, δεν χρειαζόταν να μαγειρευτεί για να καταναλωθεί, ήδη ήταν ένα έτοιμο φαγητό. Το παστωμένο κρέας το τοποθετούσαν σε λαγήνια. Με το λίπος που απόμενε στο τομάρι όταν το έγδερναν μετά από μια ειδική διαδικασία παρασκεύαζαν σαπούνι.

Τα στοιχεια για το αρθρο μας τα αντλησαμε απο εδω:

http://androni.blogspot.gr/ 

Η ιστορια των Ελληνικων περιπτερων

Οτι ακριβως περιγραφει και ο τιτλος θα διαβασουμε σημερα φιλοι μου.
Απλα να τονισω οτι τα παρακατω γραφομενα σας τα μεταφερω απο ενα εξαιρετικο αρθρο που διαβασα εδω:

http://to-paliatzidiko.blogspot.gr/

 Τα περίπτερα στη χώρα μας είναι κομμάτι της κοινωνίας μας εδώ και πολλά χρόνια. Η μορφή τους όπως την ξέρουμε, είναι Ελληνική ιδιαιτερότητακαι πρωτοτυπία, η οποία όμως παρέχει ευκολία και πρακτικότητα στην καθημερινότητα, και τη δικιά μας και των τουριστών.
Πως όμως ξεκίνησαν και πότε ξεκίνησαν;

Στην αρχή λοιπόν, ήταν μικρά καπνοπωλεία, τα οποία εμφανίστηκαν αμέσως μετά την πρώτη ίδρυση του Ελληνικού κράτους στο Ναύπλιο και λίγο μετά ήρθαν και στην Αθήνα. Σιγά-σιγά τα προϊόντα που πωλούσαν πλήθαιναν και έτσι έφτασε στις προθήκες τους το πρώτο φιλολογικό περιοδικό, το «Ίρις» το οποίο πωλούνταν προς 25 λεπτά.

Από το 1889 ξεκίνησε η χορήγηση αδειών σε τραυματίες πολέμου και έτσι ξαφνικά ο αριθμός τους μεγάλωσε κατά πολύ. Την εποχή εκείνη,

Όταν το Μινιόν ήταν περίπτερο

μόνος τρόπος ενημέρωσης ήταν οι εφημερίδες, οι οποίες πολύ γρήγορα έγιναν μέρος της γκάμας των περιπτέρων, βοηθώντας στην ανάπτυξή τους.

 Από το 1940 στα περίπτερα άρχισαν να πωλούνται «ζαχαρώδη» και αναψυκτικά – πορτοκαλάδες και γκαζόζες ΗΒΗ, φυλλαράκια τσίχλας με γεύση δυόσμου και κανέλας και αργότερα οι σοκολάτες.

 Αργότερα αλλάζει η σχετική νομοθεσία, αλλάζει έτσι και η όψη τους, γίνονται όλα ομοιόμορφα και ομοιόχρωμα και με ίδιες διαστάσεις για όλη την Ελλάδα (1.30 Χ 1.50 μ.) με ρολά και ψυγείο για τα αναψυκτικά. Τοποθετούνται στα πεζοδρόμια, στις πλατείες, στα πάρκα. στις στάσεις των λεωφορείων, στα ΚΤΕΛ. Η έλευση των τηλεφώνων στην Ελλάδα δίνει μεγάλη ώθηση στα περίπτερα, τα κάνει πολύ σημαντικά όπου βρίσκονται. Η δεκαετία του ’50 και του 60 είναι οι δεκαετίες της μεγάλης εσωτερικής μετανάστευσης και πλήθος ανθρώπων από την επαρχία συρρέουν στην Αθήνα κατά κύριο λόγο. Για τηλέφωνο στο σπίτι ούτε κουβέντα, έτσι τα περίπτερα με τις τηλεφωνικές τους συσκευές και τα τηλέφωνα με μετρητές και αργότερα με κερματοδέκτες(τα κόκκινα τηλέφωνα, τα θυμάστε;;;;) είναι βασικά για την επικοινωνία με συγγενείς και φίλους στους τόπους καταγωγής. Οι περιπτεράδες ξέρουν περισσότερα για τη γειτονιά από τους πάντες, ακούν τα πάντα βλέπετε!



Με τα χρόνια όλο και περισσότερα προϊόντα βρίσκονται κάτω από τη σκεπή τους, στα ράφια ή στα ψυγεία τους και το περίπτερο εδραιώνεται στις συνήθειές μας.

Κλεινοντας να σας θυμησω πως αν ανατρεξετε στις παλιοτερες αναρτησεις μας θα βρειτε πολλες νοσταλγικες φωτογραφιες στα αρθρα μου με τιτλο:
Μια σταση στα περιπτερα της Ελλαδας.

Σίγουρα τα περίπτερα είναι αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας μας αποτελώντας μια ιδιαίτερη ελληνική πρωτοτυπία....

Είναι αυτό που μας λείπει όταν ταξιδεύουμε στο εξωτερικό, αφού μπορούμε ανά πάσα στιγμή να βρούμε εύκολα και ανά πάσα στιγμή αυτό που χρειαζόμαστε.

Πως όμως ξεκίνησαν και πότε ξεκίνησαν;

Στην αρχή λοιπόν, ήταν μικρά καπνοπωλεία, τα οποία εμφανίστηκαν αμέσως μετά την πρώτη ίδρυση του Ελληνικού κράτους στο Ναύπλιο και λίγο μετά ήρθαν και στην Αθήνα. Σιγά-σιγά τα προϊόντα που πωλούσαν πλήθαιναν και έτσι έφτασε στις προθήκες τους το πρώτο φιλολογικό περιοδικό, το «Ίρις» το οποίο πωλούνταν προς 25 λεπτά.

- See more at: http://www.gkourou.com/2013/10/blog-post_8061.html#sthash.uXlsYfCF.Zab0u8mV.dpuf

Σίγουρα τα περίπτερα είναι αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας μας αποτελώντας μια ιδιαίτερη ελληνική πρωτοτυπία....

Είναι αυτό που μας λείπει όταν ταξιδεύουμε στο εξωτερικό, αφού μπορούμε ανά πάσα στιγμή να βρούμε εύκολα και ανά πάσα στιγμή αυτό που χρειαζόμαστε.

Πως όμως ξεκίνησαν και πότε ξεκίνησαν;

Στην αρχή λοιπόν, ήταν μικρά καπνοπωλεία, τα οποία εμφανίστηκαν αμέσως μετά την πρώτη ίδρυση του Ελληνικού κράτους στο Ναύπλιο και λίγο μετά ήρθαν και στην Αθήνα. Σιγά-σιγά τα προϊόντα που πωλούσαν πλήθαιναν και έτσι έφτασε στις προθήκες τους το πρώτο φιλολογικό περιοδικό, το «Ίρις» το οποίο πωλούνταν προς 25 λεπτά.

- See more at: http://www.gkourou.com/2013/10/blog-post_8061.html#sthash.uXlsYfCF.Zab0u8mV.dpuf

Σίγουρα τα περίπτερα είναι αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας μας αποτελώντας μια ιδιαίτερη ελληνική πρωτοτυπία....

Είναι αυτό που μας λείπει όταν ταξιδεύουμε στο εξωτερικό, αφού μπορούμε ανά πάσα στιγμή να βρούμε εύκολα και ανά πάσα στιγμή αυτό που χρειαζόμαστε.

Πως όμως ξεκίνησαν και πότε ξεκίνησαν;

Στην αρχή λοιπόν, ήταν μικρά καπνοπωλεία, τα οποία εμφανίστηκαν αμέσως μετά την πρώτη ίδρυση του Ελληνικού κράτους στο Ναύπλιο και λίγο μετά ήρθαν και στην Αθήνα. Σιγά-σιγά τα προϊόντα που πωλούσαν πλήθαιναν και έτσι έφτασε στις προθήκες τους το πρώτο φιλολογικό περιοδικό, το «Ίρις» το οποίο πωλούνταν προς 25 λεπτά.

- See more at: http://www.gkourou.com/2013/10/blog-post_8061.html#sthash.uXlsYfCF.Zab0u8mV.dpuf

Σίγουρα τα περίπτερα είναι αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας μας αποτελώντας μια ιδιαίτερη ελληνική πρωτοτυπία....

Είναι αυτό που μας λείπει όταν ταξιδεύουμε στο εξωτερικό, αφού μπορούμε ανά πάσα στιγμή να βρούμε εύκολα και ανά πάσα στιγμή αυτό που χρειαζόμαστε.

Πως όμως ξεκίνησαν και πότε ξεκίνησαν;

Στην αρχή λοιπόν, ήταν μικρά καπνοπωλεία, τα οποία εμφανίστηκαν αμέσως μετά την πρώτη ίδρυση του Ελληνικού κράτους στο Ναύπλιο και λίγο μετά ήρθαν και στην Αθήνα. Σιγά-σιγά τα προϊόντα που πωλούσαν πλήθαιναν και έτσι έφτασε στις προθήκες τους το πρώτο φιλολογικό περιοδικό, το «Ίρις» το οποίο πωλούνταν προς 25 λεπτά.

- See more at: http://www.gkourou.com/2013/10/blog-post_8061.html#sthash.uXlsYfCF.Sfpn7bHi.dpuf

Σίγουρα τα περίπτερα είναι αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας μας αποτελώντας μια ιδιαίτερη ελληνική πρωτοτυπία....

Είναι αυτό που μας λείπει όταν ταξιδεύουμε στο εξωτερικό, αφού μπορούμε ανά πάσα στιγμή να βρούμε εύκολα και ανά πάσα στιγμή αυτό που χρειαζόμαστε.

Πως όμως ξεκίνησαν και πότε ξεκίνησαν;

Στην αρχή λοιπόν, ήταν μικρά καπνοπωλεία, τα οποία εμφανίστηκαν αμέσως μετά την πρώτη ίδρυση του Ελληνικού κράτους στο Ναύπλιο και λίγο μετά ήρθαν και στην Αθήνα. Σιγά-σιγά τα προϊόντα που πωλούσαν πλήθαιναν και έτσι έφτασε στις προθήκες τους το πρώτο φιλολογικό περιοδικό, το «Ίρις» το οποίο πωλούνταν προς 25 λεπτά.

- See more at: http://www.gkourou.com/2013/10/blog-post_8061.html#sthash.uXlsYfCF.Sfpn7bHi.dpuf

Σίγουρα τα περίπτερα είναι αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας μας αποτελώντας μια ιδιαίτερη ελληνική πρωτοτυπία....

Είναι αυτό που μας λείπει όταν ταξιδεύουμε στο εξωτερικό, αφού μπορούμε ανά πάσα στιγμή να βρούμε εύκολα και ανά πάσα στιγμή αυτό που χρειαζόμαστε.

Πως όμως ξεκίνησαν και πότε ξεκίνησαν;

Στην αρχή λοιπόν, ήταν μικρά καπνοπωλεία, τα οποία εμφανίστηκαν αμέσως μετά την πρώτη ίδρυση του Ελληνικού κράτους στο Ναύπλιο και λίγο μετά ήρθαν και στην Αθήνα. Σιγά-σιγά τα προϊόντα που πωλούσαν πλήθαιναν και έτσι έφτασε στις προθήκες τους το πρώτο φιλολογικό περιοδικό, το «Ίρις» το οποίο πωλούνταν προς 25 λεπτά.

- See more at: http://www.gkourou.com/2013/10/blog-post_8061.html#sthash.uXlsYfCF.Sfpn7bHi.dpuf

topaliatzidiko

topaliatzidiko

topaliatzidiko

topaliatzidiko

Oι αναμνησεις μιας αφισας...

 Οταν ημουν μικρος υπηρχε ενα εγκατελειμενο παλιο πλυθινο σπιτι στο χωριο μου οπου πηγαιναμε μικροι και παιζαμε στην αυλη του,απο ενα παραθυρο εβλεπα μεσα στο τοιχο μια αφισα του Μπρους που εγραφε πανω Μπλεκ...
Καποια μερα τολμησα και μπηκα απο το παραθυρο και την πηρα,ηταν απο ενα εξωφυλλο νεο δυναμικο μπλεκ...
Οταν αποφασισα να ξαναπαω για να ψαξω μηπως υπηρχαν μεσα και παλια τευχη το σπιτι ειχε γκρεμιστει... 
Εγω ομως ακομη ονειρευομαι οτι παω και βρισκω εκει παλια τευχη!!!

πηγη φωτογραφιας: http://www.greekcomics.gr

ΟΙ ΧΑΡΤΟΚΟΠΤΙΚΕΣ ΜΑΣ-ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟΣ ΚΥΒΟΣ

Ακομη μια νεα στηλη που φιλοδοξει να σας θυμισει αγαπημενες χαρτοκοπτικες απο τα κομικς περιοδικα του παρελθοντος!!!
Λιγο πολυ ολο και καποια θα ειχε περασει και απο τα δικα σας χερια καποτε,οποτε εκτυπωστε,κοληστε σε σκληρο χαρτονι,κοψτε και κοληστε και ετοιμo!!!

ΟΙ ΧΑΡΤΟΚΟΠΤΙΚΕΣ ΜΑΣ - ΤΟ ΑΜΑΞΙ ΤΩΝ ΝΤΙΟΥΚΣ

Ακομη μια νεα στηλη που φιλοδοξει να σας θυμισει αγαπημενες χαρτοκοπτικες απο τα κομικς περιοδικα του παρελθοντος!!!
Λιγο πολυ ολο και καποια θα ειχε περασει και απο τα δικα σας χερια καποτε,οποτε εκτυπωστε,κοληστε σε σκληρο χαρτονι,κοψτε και κοληστε και ετοιμo!!!

ΤΑ ΑΥΤΟΚΟΛΛΗΤΑ ΜΑΣ - ΜΠΛΕΚ 1986

Εδω και αν θα σας θυμισουμε ενδοξες στιγμες με ατελειωτες ωρες παιχνιδιου με φιλους,με ανταλλαγες και με σπανια αυτοκολλητα!!!
Αυτοκολλητα απο τσιχλες,αυτοκολλητα απο κομικς περιοδικα,αυτοκολλητα απο τα περιπτερα,αυτοκολλητα απο γκοφρετες,σοκολατες και τοσα αλλα...
Σημερα σας εχω αυτοκολλητα απο το αγαπημενο σας Μπλεκ!!!

 

ΑΦΙΣΟΡΑΜΑ-ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ

Οπως ακριβως το λεει και ο τιτλος,σας παρουσιαζουμε και σας προσφερουμε παλιες αφισες απο τα αγαπημενα μας κομικς για τις εκτυπωσετε,για το αρχειο σας η πολυ απλα για να τις απολαυσετε η και να νοσταλγησετε μαζι...

Πρωτη αφισα με Εθνικη Ελλαδος και μια πλειαδα καταξιωμενων ποδοσφαιριστων...
Τους αναγνωριζεται?

μια σταση στα περιπτερα της Ελλαδας...

Συνεχιζουμε το νοσταλγικο μας ταξιδι στα παλια περιπτερα μιας αλλης  εποχης για να δουμε αλλη μια μαγικη εικονα με αναρτημενα τευχακια κομικς...

Οδος Σταδιου και Κοραη Γωνια...
Εδω δυστηχως δεν διακρινονται τευχακια στο περιπτερο αλλα την ανεβαζω να την δουμε γιατι δεν παυει να ειναι μια νοσταλγικη φωτογραφια μιας αλλης Αθηνας...

μια σταση στα περιπτερα της Ελλαδας...

Μετα απο καιρο συνεχιζουμε το νοσταλγικο μας ταξιδι στα παλια περιπτερα μιας νοσταλγικης εποχης για να δουμε αλλη μια μαγικη εικονα με αναρτημενα τευχακια κομικς...

Εχει απο ολα τα καλα:ζαγκορ,μεγαλο μικυ,σεραφινο,τιραμολα...

καλη χρονια και με λιγη τυχη θα τα παρουμε ολα...

Ευχομαι σε ολους τους φιλους των κομικς υγεια και τυχη που σιγουρα θα μας χρειαστει για τη νεα χρονια που ηδη ξετυλιγεται μπροστα μας.

Θελω να σας θυμισω ενα παλιο παιχνιδι που ολοι σιγουρα παιξατε με τους φιλους σας στοιχηματιζοντας παιχνιδια,κομικς,χαρτακια ποδοσφαιρου,τη γνωστη σβουρα ''παρτα ολα''

Ευχομαι η νεα χρονια του 2012 να γερνει παντα προς τα εκει και να μην ξεχνατε να βοηθατε τους συνανθρωπους σας που χρειαζονται τη βοηθεια σας.
Καλη μας Χρονια!

ΜΠΛΕΚ!Η ΕΡΕΥΝΑ ΜΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

Να σας ενημερωσω πως μεχρι στιγμης στην ερευνα που κανουμε για τον μπλεκ και τους σχεδιαστες του ειναι πως εχω εντοπισει 10 σχεδιαστες που θα προσπαθησω να σας τους παρουσιασω οσο πιο αναλυτικα γινεται,γι αυτο και ζηταω την υπομονη σας γι αυτο το μεγαλο θεμα...
Παντως ενα ενδιαφερον στοιχειο που μπορω να σας δωσω ειναι οτι αναμεσα τους υπαρχει και γυναικα που σχεδιασε ιστοριες του Μπλεκ αλλα και του Λοχαγου Μαρκ...

Εν αναμονη λοιπον αγαπητοι φιλοι...

ΟΙ ΣΧΕΔΙΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΜΠΛΕΚ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΠΤΑΙΝ ΜΙΚΥ

Μετα απο καιρο ερευνας καταφερα να εντοπισω καποιους σχεδιαστες που συνεργαζοταν οι essegesse και σας τους παρουσιαζω παρακατω μαζι με τις εικονες των ηρωων για να τους αναγνωριζετε και στις ιστοριες που θα διαβαζετε.
Επομενο μας βημα ειναι να ταυτοποιησουμε την καθε ιστορια που εκδοθηκε στην ελλαδα απο ποια πενα σχεδιαστηκε.
Ενα σαφως δυσκολο βημα που θελει μεγαλη προσπαθεια και γνωσεις,ειναι παντως και οι παρακατω εικονες μια καλη αρχη...

Σε επομενο αρθρο θα σας παρουσιασω και χαρακτηριστικες εικονες απο τα εργα των παραπανω δημιουργων,που θα σας βοηθησουν να εχετε πιο ολοκληρωμενη εικονα για το εργο τους και φυσικα
περιμενουμε και τις δικες γνωσεις επι του θεματος...

αγαπημενα σημεια που διαβαζαμε κομικς μικροι...

Καθε καλοκαιρι με το που τελειωνανε τα σχολεια περναμε το λεωφορειο κατεβαιναμε στη πολη,τρεχαμε στα περιπτερα απεναντυ απο τα κτελ και αγοραζαμε με τον αδελφο μου τα κομικς που θα μας συντροφευαν στις διακοπες μας  στο χωριο της μανας μας που θα παραθεριζαμε στο διωροφο πετρινο σπιτι του παππου...
Με το που αγοραζαμε μπλεκ,ποπαυ,σεραφινο,τιραμολα και οτι αλλο μας κεντριζε το ενδιαφερον μπαιναμε στο παλιο λεωφορειο που θα μας ταξιδευε για το χωριο του παππου.
Αυτην ηταν μια διαδρομη που ποτε δεν κοιταζαμε εξω απο το παραθυρο τον χρυσαφι καμπο αλλα τα ματια μας ηταν καρφωμενα στις ασπρομαυρες και ενχρωμες σελιδουλες των κομικς που πριν απο λιγο ειχαμε αγορασει...
Θυμαμαι μονο τη φωνη του εισπρακτορα να ζηταει τα εισιτηρια μας και τη μανα μας να απαντα τα παιδια ειναι μικρα πληρωνουν μισο εισητηριο...

συνεχιζεται...

χρωματιστο ταξιδι στο χρονο...

Αληθεια ποσες φορες εχετε ονειρευτει η σκεφτει να μπορουσατε να κανετε ενα ταξιδι πισω στο
χρονο και να αγοραζατε τα τευχη των αγαπημενων σας κομικς απο ενα περιπτερο εκεινης της εποχης...
Σιγουρα ειναι κατι δυσκολο αλλα εμεις εδω μεσα απο τη σελιδα μας θα σας δωσουμε να διαβασετε οσα απο αυτα τα παλια τευχακια εχουμε στην κατοχη μας...
Ακομη σας εχουμε φωτογραφιες,αρθρα,αυτοκολλητα,ενθετα,γελοιογραφιες και πολλα αλλα που
θα τα μοιραστουμε μαζι σας σε αυτο το χρωματιστο ταξιδι που θα κανουμε μαζι μεσα απο τις σελιδες των κομικς και των παιχνιδιων που αγαπησαμε ως παιδια και εξακουλουθουμε και αγαπαμε νοσταλγικα και ως μεγαλα παιδια...